Συντάκτης: mouseioermionis

Φως και φωτιά τα χρόνια τα παλιά

Την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022 μαθητές της Γ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης επισκέφθηκαν το Μουσείο, συνοδευόμενοι από τη δασκάλα τους Τζωρτζίνα Σιάννα Τζιέρη και παρακολούθησαν εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα: «Φως και φωτιά τα χρόνια τα παλιά». Το πρόγραμμα εκπόνησαν και εκτέλεσαν η Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ και η Κατερίνα Σκούρτη. Βοήθησε και η Στέλλα Μενεξή.

Σκοπός: Στην πρώτη επίσκεψη των μικρών μαθητών στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο και από την πληθώρα των εκθεμάτων   περιοριστήκαμε στο να γνωρίσουν τα φωτιστικά και θερμαντικά μέσα που χρησιμοποιούσαν οι παλιοί ερμιονίτες και να τα συγκρίνουν με τα σημερινά.

 Μετά την υποδοχή και την κατατοπιστική εισήγηση  τα παιδιά περιηγήθηκαν το χώρο και εντόπισαν μόνα τους τα κεριά στα κηροπήγια, τις επιτραπέζιες λάμπες και το κρεμαστό καντήλι μπροστά στο εικονοστάσι. Κατεβάσαμε και ανάψαμε με προσοχή το καντήλι και μια επιτραπέζια λάμπα πετρελαίου.

Στην κουζίνα αναγνώρισαν άλλα φωτιστικά μέσα: Παλιά τσίγκινα κρεμαστά λυχνάρια με λάδι και φυτίλι. Φανάρι θυέλλης, κλεφτοφάναρο ( λαδοφάναρο), φορητό φανάρι μεταλλωρύχου. Παρατήρησαν την κατασκευή τους και έμαθαν το όνομα και τη χρήση τους. Τα ανάψαμε με προσοχή. Μόνο το ωραίο τζάκι του παραδοσιακού σπιτιού έμεινε σβηστό (!) Οι μαθητές το άναψαν με τη φαντασία τους, τοποθέτησαν το πήλινο τσουκάλι στη σιδεροστιά, καβούρδισαν  τον καφέ και φύσηξαν  όλοι «φου» στη … σβηστή φουφού.

 Είδαν ακόμα τα αρχαία πήλινα λυχναράκια που βρέθηκαν στο έδαφος της Ερμιόνης από τυχαίες ανασκαφές με τα ωραία σχήματα και το μαυρισμένο από τη χρήση στόμιο και άναψαν ένα σύγχρονο αντίγραφο από πηλό με λάδι και φυτίλι.

 Με όλα αυτά γνώρισαν τα παιδιά τα κύρια φωτιστικά υγρά (λάδι, πετρέλαιο, κερί) και έμαθαν βασικές αρχές της φύσης: Το  λάδι ελαφρότερο του νερού, το φυτίλι ρουφάει το λάδι. 

Το παιγνίδι ακολουθεί τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα. Έτσι οι μαθητές συναρμολόγησαν παζλ (ένα πήλινο λυχνάρι που είχε ζωγραφίσει σε χαρτόνι η αείμνηστη Ανθούλα Λαζαρίδου για παλαιότερο πρόγραμμα) και έπαιξαν το επιτραπέζιο  παιγνίδι «ντίλι- ντίλι»  γύρω από το καντήλι, που έμαθαν μάλιστα τα παιδιά να το ανάβουν μόνα τους εξ αρχής.

Ήταν ένα ωραίο πρωινό με δυνατό αέρα! Γι’ αυτό δεν ανάψαμε στην αυλή τον παραδοσιακό πυρσό με κουτάκι καρφωμένο στο ξύλο και έγινε η  παρέλαση με σβησμένο δαυλό.

Οι μαθητές πέρασαν ευχάριστες ώρες και δέχτηκαν  πολλές πληροφορίες.

 Μολονότι τα παιδιά ήταν μικρά μπόρεσαν να εκτιμήσουν, μέσα από τα απλά αντικείμενα, το μόχθο και τον αγώνα  των παππούδων τους για επιβίωση και εξασφάλιση μιας καλύτερης ζωής για όλους μας. Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους σκοπούς των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΙΛΜΕ.

Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί τις προαναφερόμενες κυρίες που εκτέλεσαν το πρόγραμμα καθώς και τη δασκάλα της τάξης, η οποία συνεργάστηκε και οδήγησε τους μαθητές της να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα.  

Τίνα Αντωνοπούλου

Πριν από 100 χρόνια ναύτες ερμιονίτες ζουν μεγάλες ιστορικές στιγμές

Γράφει η Ήρα Φραγκούλη- Βελλέ

Τραυματικό γεγονός  ήταν η εκστρατεία του πεζικού μας στρατού στη Μικρά Ασία, στην οποία και η Ερμιόνη μας πρόσφερε το δικό της φόρο αίματος, τέσσερες νεκρούς.

Όμως εκτός από τους στρατιώτες που μετείχαν στις επιχειρήσεις από ξηρά  πολλοί ερμιονίτες, πατεράδες και παππούδες μας, υπηρέτησαν ως ναύτες στο πολεμικό ναυτικό και έζησαν και αυτοί σημαντικές ιστορικές στιγμές. Τα πρώτα νικηφόρα χρόνια (1918-1921) αλληλογραφούσαν με τους οικείους τους έστελναν φωτογραφίες τους  και ευχετήριες κάρτες. Πολλές από αυτές διαφυλάχτηκαν και θεωρούνται, νομίζω, ύστερα από 100 χρόνια,  τεκμήρια της τοπικής μας ιστορίας.

Απ’ ό,τι έχω στη διάθεσή μου, ερμιονίτες ναύτες υπηρέτησαν στα πλοία:

Θωρηκτόν  «Αβέρωφ»  ( από το όνομα του εθνικού ευεργέτη που το χρηματοδότησε)

Θωρηκτόν «Κιλκίς»  ( προς τιμήν της μακεδονικής πόλης που μόλις είχε απελευθερωθεί)

Καταδρομικόν « Ελλη» ( προς τιμήν της ένδοξης ναυμαχίας ,4 Νοε.1912)

Ας  ταξιδεύσουμε μαζί τους  στα κύματα της Ιστορίας.

Το τέλος του τυράννου

Το 1918 τελειώνει ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος. Η Ελλάδα βρίσκεται στο πλευρό των νικητών (με τις δυνάμεις της Αντάντ)  γεμάτη αισιοδοξία και ελπίδες ότι θα ανακτήσει από την ηττημένη Τουρκία τις σκλαβωμένες προαιώνιες  κοιτίδες του ελληνισμού.

Ο Απόστολος Φραγκούλης, ναύτης  στο καταδρομικό « Έλλη» στέλλει στον αδελφό του, επίσης ναύτη Γιωργάκη,  ευχόμενος  «καλήν άφεσιν, Απρίλης 1919» μια κάρτα χαρακτηριστική της εποχής:  «Το τέλος του τυράννου» ( δηλ της Τουρκίας) . Επάνω αριστερά η μορφή του  ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη, ενώ μια γυναικεία μορφή  με το σπαθί εικονίζει την ελευθερία. Υποθέτω ότι η κάρτα εκδόθηκε με το τέλος των βαλκανικών πολέμων, τιμώντας τις  επιτυχίες του στόλου μας και κυκλοφορούσε  ευρέως στο ναυτικό μας.

Μούδρος 1918-19

Στις 30 Οκτωβρίου1918 στο λιμάνι του Μούδρου, στο νησί της  Λήμνου, υπογράφεται η ανακωχή του πολέμου μεταξύ των νικητών και της ηττημένης Τουρκίας.

   Το «Ελλη» καταπλέει και αυτό μαζί με άλλα ελληνικά πλοία στο Μούδρο και ο ναύτης στις 15-9 1919 στέλλει στους γονείς του αναμνηστική κάρτα από την πόλη με τη σημείωση :  « είμεθα εις Μούδρον και αύριον θα φύγωμεν δια την Χίον και απ’ εκεί εις Σμύρνην». 

Η κάρτα εικονίζει τον περικαλλή ναό της Ευαγγελίστριας, καύχημα και προσκύνημα σήμερα στον τουριστικό Μούδρο. (Κυκλοφόρησε πολύ και έγινε διάσημο το καρτ-ποστάλ αυτό με τους αγγλογάλλους αξιωματικούς να φωτογραφίζονται  μπροστά στην πανέμορφη αυτή βασιλική εκκλησία)

Οι όροι της ανακωχής του Μούδρου ήσαν για την Τουρκία  εξοντωτικοί. Ένας από τους όρους της ταπεινωτικής αυτής ανακωχής ήταν η εκ μέρους των νικητριών δυνάμεων στρατιωτική κατοχή του Βόσπορου και των  Δαρδανελίων, για να εξασφαλίζεται η ελεύθερη δίοδος από και προς τον Εύξεινο Πόντο. Σε εφαρμογή λοιπόν του όρου αυτού,  το Νοέμβριο του 1918,   αγκυροβολεί στο λιμάνι της Κωνσταντινουπόλεως συμμαχική μοίρα στην οποία συμμετέχουν και  τα δυο ελληνικά θωρηκτά «Αβέρωφ» και   «Κιλκίς».

Κωνσταντινούπολη 1919-20

Η παρουσία των δυο ελληνικών πλοίων στο λιμάνι της Κωνσταντινουπόλεως – μαζί με τμήμα της κρητικής χωροφυλακής που εγκαταστάθηκε στο Φανάρι για προστασία του Πατριαρχείου – έγινε αφορμή συγκινητικών εκδηλώσεων από τον ελληνικό πληθυσμό της Πόλης. Ο γνωστός ζωγραφικός πίνακας του Λ. Κογεβίνα που εικονίζει το «Αβέρωφ»  μέσα στο λιμάνι αποδίδει όλον αυτόν τον ενθουσιασμό. Όλοι  πίστευαν άλλωστε, μαζί και με τους έλληνες της υπόλοιπης πατρίδας που παρακολουθούσαν με λαχτάρα τα γεγονότα ότι «ήλθαν τα χρόνια και οι καιροί να γίνουν όλα δικά μας».

Ας φαντασθούμε και τους ναύτες που υπηρετούσαν στα ελληνικά πλοία! Βγήκαν στην Πόλη, περπάτησαν  στους βυζαντινούς δρόμους και τα μνημεία της, χαιρετίστηκαν με τους πολυπληθείς Έλληνες που την κατοικούσαν  και δάκρυσαν μπροστά στην Αγιά Σοφιά που ήταν τούρκικο τζαμί. Πήγαν και σε ελληνικά φωτογραφεία και έβγαλαν αναμνηστικές φωτογραφίες.

Το φωτογραφείο  «Γιάννη Δ. Κουριώτη – Κωνσταντινούπολις» έχει έτοιμο το μοντάζ της φωτογράφησης. Σε πρώτο πλάνο το σκίτσο της Αγιά Σοφιάς, στο βάθος  αγκυροβολημένο το ελληνικό θωρηκτό ρίχνει τον προβολέα του και μέσα από το σημαιοστολισμένο σωσίβιο  του «Κιλκίς» ο Κυριάκος Κούνες (νομίζω) ερμιονίτης φίλος του πατέρα μου, που υπηρετούσε σ αυτό.

Την ίδια εποχή και ο Χαράλαμπος Σκούρτης, ναύτης και αυτός  στο «Κιλκίς», στέλλει τη φωτογραφία του ως καλλιτεχνική κάρτα. Την έχει διασώσει η εγγονή του Μαρίκα Κανέλλη- Τουτουντζή, μαζί με τις δυο επόμενες.

Όλα τα φιλαράκια από την Ερμιόνη, ναυτάκια του «Κιλκίς». Όρθιος στο κέντρο πάλι ο Χαράλαμπος Σκούρτης,  Αν μπορείτε, αναγνωρίστε τους άλλους δυο.

Αναγνωρίζω τον Παύλο Φραγκούλη, το Χαράλαμπο Σκούρτη και τον Δημήτρη Νάκο, ναυτάκια του Κιλκίς.

Στη Σμύρνη 1919

Συνέχεια ανάγνωσης «Πριν από 100 χρόνια ναύτες ερμιονίτες ζουν μεγάλες ιστορικές στιγμές« →

Και φέτος η ξενάγηση στο αρχαίο Ποσείδιον

Πραγματοποιήθηκε και φέτος το Σάββατο 13 Αυγούστου 2022 ο καθιερωμένος πλέον από το 2012 ιστορικός περίπατος στο Μπίστι με οδηγό την φιλόλογο Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ.

Τόπος συνάντησης αυτή τη χρονιά το παλαιό φανάρι (φάρος) του Μπιστιού, που τοποθετήθηκε με τη φροντίδα της δημοτικής Αρχής κοντά στη θρυλούμενη Σκάλα του Γαλάτη.

Η κα Ήρα θύμισε στους παρευρισκόμενους συμπερπατητές την τραγική ιστορία του Ιθακήσιου Φιλικού, Νικόλαου Γαλάτη, ο οποίος δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο του 1819 στη βόρεια παραλία της Ερμιόνης, σύμφωνα με τη διήγηση του ιστορικού Ιωάννη Φιλήμονα και την προφορική παράδοση.

Σταθήκαμε στον πρώτο σταθμό, στο εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου, το οποίο είναι κτισμένο εντός του ενετικού τείχους. Έγινε ιστορική αναφορά για τους ενετοτουρκικούς πολέμους, όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής κήρυξε τον πόλεμο κατά των Ενετών. Έτσι ο Κασίμ Πασάς του Μοριά ξεκίνησε να κατακτήσει και το κάστρο της Ερμιόνης και έκαψε τους πύργους της ενετικής οχύρωσής του. Επομένως από το 1540 και μετά ξεκινά η πρώτη τουρκική κυριαρχία στην Ερμιόνη.

Με πολύ ενδιαφέρον παρατηρήσαμε τη μαρμάρινη βάση σε μορφή βωμού, η οποία βρίσκεται σήμερα εντός του βυζαντινού τείχους της Ερμιόνης και χρονολογείται τον 2ο ή 3ο αι. μ.Χ. Στην επάνω πλευρά της βάσης υπάρχουν ίχνη δύο πελμάτων. Η επιγραφή της βάσης σε νεοελληνική απόδοση αναφέρει:

«Το σώμα που διαλύθηκε διά παντός και η ψυχή που πρόσφατα αναλήφθηκε στον Όλυμπο άφησε στους συγγενείς σφοδρή λαχτάρα. (Αυτός είναι) ο σπουδαίος ανδριάντας της γενναιότητας και της σύνεσης του Λουκίου, που ήταν κάποτε ιερεύς και αγωνοθέτης και ταυτόχρονα άρχων. Τον έστησε η αγαπημένη του γυναίκα με ψήφισμα βουλής.» Γεωργία Κατσαγάνη. «Έμμετρες επιγραφές της Αργολίδος». Έκδοση Πανεπιστημίου Αθηνών, Σαριπόλειο Ίδρυμα 2015.

Οι επιγραφές εντός του τείχους συνδέθηκαν με τη λατρεία της θεάς Δήμητρας, ναός της οποίας αποκαλύφθηκε κάτω από το ναό των Ταξιαρχών.

 Επόμενη στάση στην πλατεία του Μπιστιού, όπου κείτονται τα ερείπια του δαπέδου του αρχαίου περίπτερου, δωρικού ναού, του αφιερωμένου στον Ποσειδώνα ή την Αθηνά.

Η ξενάγηση στη νότια πλευρά του Μπιστιού επικεντρώνεται στην ερμιονίτικη πορφύρα, την αλιεία της και τα αρχαία πορφυρεία. Η πληροφορία του Πλουτάρχου για την ύπαρξη ερμιονίτικης προρφύρας στα Σούσα, την περσική πρωτεύουσα, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος την κατέκτησε είναι πραγματικά άξια θαυμασμού.

Ο μύλος των Μητσαίων, οι 13 αρχαίες στέρνες με το κυκλικό στόμιο, οι λαξευμένες πάνω στα βράχια, το αρχαίο μνήμα και η σπηλιά της Βιτόριζας, λεκτική παραφθορά ίσως της αρχαίας μυθικής θεότητας με την ονομασία «Βριτόμαρτις», αποτέλεσαν ιδιαίτερα στοιχεία της ξενάγησης.

Για άλλη μια φορά «Ήρα σ’ ευχαριστούμε».

Τίνα Αντωνοπούλου

Συγκρότηση σε σώμα του νέου Δ.Σ. του ΙΛΜΕ

Τα τακτικά μέλη του νεοεκλεγέντος από τις αρχαιρεσίες στις 10 Ιουλίου 2022 Διοικητικού Συμβουλίου του Ι.Λ.Μ.Ε. συνήλθαν στην πρώτη τακτική τους συνεδρίαση στις 18 Ιουλίου 2022 και συγκροτήθηκαν σε σώμα ως εξής:

  1. Πρόεδρος:               Αντωνοπούλου Τίνα
  2. Αντιπρόεδρος:        Χατζηζήση – Σκούρτη Κατερίνα
  3. Γεν. Γραμματέας:   Σιάνα – Τζιέρη Γεωργία
  4. Ταμίας:                     Παπαγεωργίου Άννα
  5. Μέλος:                      Βλάσση – Δημαράκη Ελένη
  6. Μέλος:                      Ζερβού Θέλξη*
  7. Μέλος:                      Τράκη Ελένη*

*Ορίστηκαν από το ΔΣ του Ερμιονικού Συνδέσμου σύμφωνα με το άρθρο 4 του καταστατικού του ΙΛΜΕ.

Αναπληρωματικά μέλη:

 1.  Παπακυριακού Μιχάλης

 2.  Μοιράγια Δήμητρα

Για την Εξελεγκτική Επιτροπή εξελέγησαν:

  1. Φασιλής Γεώργιος
  2. Μπακατσή – Βόντα Μαρία

Ερμιόνη 19-7-2022

Για το Δ.Σ. του ΙΛΜΕ

Η Πρόεδρος  Τίνα Αντωνοπούλου

Η Γ. Γραμματέας  Σιάνα – Τζιέρη Γεωργία

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή.

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 2 Ιουλίου 2022, στον αύλειο χώρο του Κοινοτικού Καταστήματος Ερμιόνης (πρώην Δημοτικό Σχολείο), η εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή.

Το ιστορικό χρονικό των γεγονότων ξεδίπλωσε η πρόεδρος του ΙΛΜΕ, Τίνα Αντωνοπούλου με αναφορές αρχικά στον Α΄ παγκόσμιο Πόλεμο, τη θριαμβική είσοδο του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη καθώς και τα σημαντικά ανταλλάγματα, που απέσπασε η Ελλάδα με τη συνθήκη των Σεβρών (1920).

Στη συνέχεια μίλησε για τον εθνικό διχασμό, την ήττα του Ελληνικού στρατού (Αύγουστος του 1922), τις ανθρώπινες απώλειες, την προσφυγιά και το αποτύπωμα της στην κοινωνική και οικονομική ζωή των Ελλήνων καθώς και για τη συνθήκη της Λωζάνης (1923) και την ανταλλαγή πληθυσμών.

Τέλος έκλεισε την ομιλία της με μικρή αναφορά στην αξιόλογη εργασία του Ερμιονίτη Γιώργου Φασιλή με τίτλο «Το χρονικό μιας τραγωδίας. Η υποδοχή των προσφύγων του 1922 και η ζωή τους στην Ερμιόνη». Ολόκληρο το κείμενο της εργασίας φιλοξενείται στην ιστοσελίδα του ΙΛΜΕ.

Η Ευαγγελία Ηλιού και η Βενετία Κωστελένου, μέλη του ΘΟΕ, απέδωσαν με δραματοποιημένο τρόπο αποσπάσματα από τα «Ματωμένα χώματα» της Διδούς Σωτηρίου. Επίσης απήγγειλαν ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Νίκου Τουτουντζάκη, που αποτελούν «λυγμούς πόνου» για τις αλησμόνητες πατρίδες.

Ακολούθως ανέβηκε στο βήμα ο  καθηγητής Γιώργος Αρχοντάκης, πρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων, ο οποίος μίλησε με θέμα «Σμύρνη, καλλίστη πασών των πόλεων». Επισήμανε στην αρχή της ομιλίας του τα πλεονεκτήματα, τα οποία πρόσφερε στη Σμύρνη η γεωγραφική θέση και το κλίμα της, καθώς και την πνευματική και οικονομική της άνθιση από την αρχαιότητα μέχρι και την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς Τούρκους.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη μεγάλη ανάπτυξη της Σμύρνης σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας από τον 17ο αιώνα μέχρι και τη μεγάλη καταστροφή του 1922. Στάθηκε κυρίως στον κυρίαρχο ρόλο των Ελλήνων κατοίκων της στους τομείς της παιδείας, της οικονομίας, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής και τελικά στην ανάδειξή της ως πόλης κατεξοχήν ευρωπαϊκής μέσα στο πλαίσιο της φθίνουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Δυστυχώς, η ευδαιμονία αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, που είχαν ήδη αναπτύξει σαφείς εθνικιστικές διαθέσεις, και οδήγησε στην εξόντωσή της.

Ο ομιλητής έκλεισε την ομιλία του με την απαγγελία του ποιήματος του Τζωρτζ Χόρτον, Γενικού Προξένου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στη Σμύρνη και αυτόπτη μάρτυρα των τραγικών γεγονότων, που έχει τον τίτλο: «Μαρτυρική πόλη».

Την εκδήλωση πλαισίωσε η Χορευτική Ομάδα του Δήμου Ερμιονίδας υπό τη διεύθυνση του χοροδιδάσκαλου Δημήτρη Κοντοκάλη, που μας ταξίδεψε στην Ανατολή με Μικρασιάτικους χορούς και ενθουσίασε το κοινό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή.» →

Πρόσκληση των μελών του ΙΛΜΕ σε Τακτική Γενική Συνέλευση

Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου «Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης» σε εφαρμογή των άρθρων 4 και 5 του ισχύοντος καταστατικού και σύμφωνα με την με αριθμ.  87/20-06-2022 απόφασή του,

σ υ γ κ α λ ε ί

σε Τακτική Γενική Συνέλευση τα  μέλη του ΙΛΜΕ, η οποία θα γίνει  την Κυριακή 10 Ιουλίου 2022 στο χώρο του Μουσείου με ώρα έναρξης στις 08:30 μ.μ.

Τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης είναι τα παρακάτω:

  1. Παρουσίαση έκθεσης πεπραγμένων των παρελθόντων ετών.
  2. Παρουσίαση οικονομικού απολογισμού του έτους 2021.
  3. Ανάγνωση έκθεσης Ελεγκτικής Επιτροπής για τις παραπάνω οικονομικές χρήσεις.
  4. Συζήτηση για τα πεπραγμένα και τον οικονομικό απολογισμό.
  5. Ψηφοφορία για την απαλλαγή ή μη του Διοικητικού Συμβουλίου από κάθε διοικητική και διαχειριστική ευθύνη.
  6. Συζήτηση και έγκριση του προγράμματος δράσης και του προϋπολογισμού για την επόμενη τριετία.
  7.  Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής για τη διεξαγωγή Αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.
  8. Διεξαγωγή Αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.

Η Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με το ισχύον καταστατικό, θα βρίσκεται σε απαρτία εφόσον παρίσταται το 1/3 των μελών που έχουν δικαίωμα ψήφου (άρθρο 5). Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν τα μέλη που έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το ΙΛΜΕ μέχρι την ημερομηνία της συνόδου της Γενικής Συνέλευσης και έχουν εγγραφεί στο Σωματείο τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης σύμφωνα με το ισχύον  καταστατικό (άρθρο 3).                           

Όσοι επιθυμούν να είναι υποψήφιοι για το Διοικητικό Συμβούλιο και την Ελεγκτική Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλουν την υποψηφιότητά τους μέχρι την παραμονή της ημέρας διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης δηλ. το Σάββατο 09/07/2022, έως στις 09:00 μ.μ.

Σε περίπτωση μη επιτεύξεως απαρτίας στις 10/07/2022 η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την Κυριακή 17 Ιουλίου 2022, στον ίδιο χώρο και με ώρα έναρξης στις 08:30 μ.μ. με όσα μέλη είναι παρόντα σύμφωνα με το άρθρο 5 του ισχύοντος καταστατικού. 

Ένας πίνακας, μια ιστορία

Την Τρίτη 31/05/2022 το Δημοτικό Σχολείο Διδύμων επισκέφθηκε το Μουσείο μας. Οι μαθητές παρακολούθησαν εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα «Ένας πίνακας, μια ιστορία».

Είναι γνωστό ότι οι ζωγραφικοί πίνακες «κρύβουν» τις δικές τους ιστορίες. Έτσι δίνεται η αφορμή στους μαθητές με τα στοιχεία που απεικονίζουν οι πίνακες να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία καλλιεργώντας τη φαντασία τη μνήμη και το λόγο τους.

Στους μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης εκτέθηκε ο πίνακας της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1827 και αναφέρθηκαν τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου. Στη συνέχεια οι μαθητές συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο ιστορικού περιεχομένου, το οποίο εκπόνησε το ΙΛΜΕ.

Στους μαθητές των μικρότερων τάξεων έγινε παρουσίαση ζωγραφικών πινάκων που απεικονίζουν θέματα από τη ζωή της Ερμιόνης παλαιοτέρων ετών. Εστιάσαμε στον ζωγραφικό πίνακα, που απεικονίζει το έθιμο του Κλήδονα, ως θέμα επίκαιρο επειδή θα αναβιώσει στην Ερμιόνη την παραμονή της γενέθλιας ημέρας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (23/06/2022).

Οι ζωγραφικοί πίνακες, που έγιναν αντικείμενο μελέτης από τους μαθητές, είναι έργα της αείμνηστης ζωγράφου Ανθούλας Λαζαρίδου Δουρούκου.

Η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Διδύμων κα Αναστασία Βουρλή, μας απέστειλε ευχαριστήρια επιστολή, απόσπασμα της οποίας δημοσιοποιούμε:

«Όλο  το  διδακτικό  προσωπικό   (Βουρλή  Αναστασία,  Μώρου  Παρασκευή , Παπαδόγιαννη  Μαρία)  και  οι  μαθητές  του  Σχολείου μας   σας  εκφράζουμε  τις  θερμές  ευχαριστίες  για  τη  ζεστή  υποδοχή  και  την  άψογη  ξενάγηση  στους  χώρους  του  Μουσείου. Τα  προγράμματα  που  υλοποιήσατε  στο  Ιστορικό  και  Λαογραφικό  Τμήμα  του  Μουσείου  αποτελούν  μια  σημαντική  και  ευχάριστη  εμπειρία  όχι  μόνο  για  τους  μαθητές  του  Σχολείου  μας, αλλά  και  για  μας  τις  εκπαιδευτικούς. Ειδικά  οι  μαθητές  μας  παρατήρησαν  προσεκτικά  τους  πίνακες  και  διάβασαν  τις  λεζάντες  , έγιναν  ερευνητές  ,συμπλήρωσαν  φυλλάδια  και  γνώρισαν  την  ιστορία , τα  ήθη  και  τα  έθιμα  των  κατοίκων  της  Ερμιόνης  με  βιωματικό  και  ευχάριστο  τρόπο.»

Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί τη διευθύντρια και τις δασκάλες του σχολείου για τη συμμετοχή τους και τη συνεργασία τους στην επιτυχία του προγράμματος.

Τίνα Αντωνοπούλου