Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 2 Ιουλίου 2022, στον αύλειο χώρο του Κοινοτικού Καταστήματος Ερμιόνης (πρώην Δημοτικό Σχολείο), η εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή.
Το ιστορικό χρονικό των γεγονότων ξεδίπλωσε η πρόεδρος του ΙΛΜΕ, Τίνα Αντωνοπούλου με αναφορές αρχικά στον Α΄ παγκόσμιο Πόλεμο, τη θριαμβική είσοδο του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη καθώς και τα σημαντικά ανταλλάγματα, που απέσπασε η Ελλάδα με τη συνθήκη των Σεβρών (1920).
Στη συνέχεια μίλησε για τον εθνικό διχασμό, την ήττα του Ελληνικού στρατού (Αύγουστος του 1922), τις ανθρώπινες απώλειες, την προσφυγιά και το αποτύπωμα της στην κοινωνική και οικονομική ζωή των Ελλήνων καθώς και για τη συνθήκη της Λωζάνης (1923) και την ανταλλαγή πληθυσμών.
Η Ευαγγελία Ηλιού και η Βενετία Κωστελένου, μέλη του ΘΟΕ, απέδωσαν με δραματοποιημένο τρόπο αποσπάσματα από τα «Ματωμένα χώματα» της Διδούς Σωτηρίου. Επίσης απήγγειλαν ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Νίκου Τουτουντζάκη, που αποτελούν «λυγμούς πόνου» για τις αλησμόνητες πατρίδες.
Ακολούθως ανέβηκε στο βήμα ο καθηγητής Γιώργος Αρχοντάκης, πρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων, ο οποίος μίλησε με θέμα «Σμύρνη, καλλίστη πασών των πόλεων». Επισήμανε στην αρχή της ομιλίας του τα πλεονεκτήματα, τα οποία πρόσφερε στη Σμύρνη η γεωγραφική θέση και το κλίμα της, καθώς και την πνευματική και οικονομική της άνθιση από την αρχαιότητα μέχρι και την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς Τούρκους.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη μεγάλη ανάπτυξη της Σμύρνης σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας από τον 17ο αιώνα μέχρι και τη μεγάλη καταστροφή του 1922. Στάθηκε κυρίως στον κυρίαρχο ρόλο των Ελλήνων κατοίκων της στους τομείς της παιδείας, της οικονομίας, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής και τελικά στην ανάδειξή της ως πόλης κατεξοχήν ευρωπαϊκής μέσα στο πλαίσιο της φθίνουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Δυστυχώς, η ευδαιμονία αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, που είχαν ήδη αναπτύξει σαφείς εθνικιστικές διαθέσεις, και οδήγησε στην εξόντωσή της.
Ο ομιλητής έκλεισε την ομιλία του με την απαγγελία του ποιήματος του Τζωρτζ Χόρτον, Γενικού Προξένου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στη Σμύρνη και αυτόπτη μάρτυρα των τραγικών γεγονότων, που έχει τον τίτλο: «Μαρτυρική πόλη».
Την εκδήλωση πλαισίωσε η Χορευτική Ομάδα του Δήμου Ερμιονίδας υπό τη διεύθυνση του χοροδιδάσκαλου Δημήτρη Κοντοκάλη, που μας ταξίδεψε στην Ανατολή με Μικρασιάτικους χορούς και ενθουσίασε το κοινό.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου «Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης» σε εφαρμογή των άρθρων 4 και 5 του ισχύοντος καταστατικού και σύμφωνα με την με αριθμ. 87/20-06-2022 απόφασή του,
σ υ γ κ α λ ε ί
σε Τακτική Γενική Συνέλευση τα μέλη του ΙΛΜΕ, η οποία θα γίνει την Κυριακή 10 Ιουλίου 2022 στο χώρο του Μουσείου με ώρα έναρξης στις 08:30 μ.μ.
Τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης είναι τα παρακάτω:
Παρουσίαση έκθεσης πεπραγμένων των παρελθόντων ετών.
Παρουσίαση οικονομικού απολογισμού του έτους 2021.
Ανάγνωση έκθεσης Ελεγκτικής Επιτροπής για τις παραπάνω οικονομικές χρήσεις.
Συζήτηση για τα πεπραγμένα και τον οικονομικό απολογισμό.
Ψηφοφορία για την απαλλαγή ή μη του Διοικητικού Συμβουλίου από κάθε διοικητική και διαχειριστική ευθύνη.
Συζήτηση και έγκριση του προγράμματος δράσης και του προϋπολογισμού για την επόμενη τριετία.
Εκλογή Εφορευτικής Επιτροπής για τη διεξαγωγή Αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.
Διεξαγωγή Αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.
Η Γενική Συνέλευση, σύμφωνα με το ισχύον καταστατικό, θα βρίσκεται σε απαρτία εφόσον παρίσταται το 1/3 των μελών που έχουν δικαίωμα ψήφου (άρθρο 5). Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν τα μέλη που έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το ΙΛΜΕ μέχρι την ημερομηνία της συνόδου της Γενικής Συνέλευσης και έχουν εγγραφεί στο Σωματείο τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης σύμφωνα με το ισχύον καταστατικό (άρθρο 3).
Όσοι επιθυμούν να είναι υποψήφιοι για το Διοικητικό Συμβούλιο και την Ελεγκτική Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλουν την υποψηφιότητά τους μέχρι την παραμονή της ημέρας διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης δηλ. το Σάββατο 09/07/2022, έως στις 09:00 μ.μ.
Σε περίπτωση μη επιτεύξεως απαρτίας στις 10/07/2022 η Γενική Συνέλευση θα επαναληφθεί την Κυριακή 17 Ιουλίου 2022, στον ίδιο χώρο και με ώρα έναρξης στις 08:30 μ.μ. με όσα μέλη είναι παρόντα σύμφωνα με το άρθρο 5 του ισχύοντος καταστατικού.
Την Τρίτη 31/05/2022 το Δημοτικό Σχολείο Διδύμων επισκέφθηκε το Μουσείο μας. Οι μαθητές παρακολούθησαν εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα «Ένας πίνακας, μια ιστορία».
Είναι γνωστό ότι οι ζωγραφικοί πίνακες «κρύβουν» τις δικές τους ιστορίες. Έτσι δίνεται η αφορμή στους μαθητές με τα στοιχεία που απεικονίζουν οι πίνακες να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία καλλιεργώντας τη φαντασία τη μνήμη και το λόγο τους.
Στους μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης εκτέθηκε ο πίνακας της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1827 και αναφέρθηκαν τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου. Στη συνέχεια οι μαθητές συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο ιστορικού περιεχομένου, το οποίο εκπόνησε το ΙΛΜΕ.
Στους μαθητές των μικρότερων τάξεων έγινε παρουσίαση ζωγραφικών πινάκων που απεικονίζουν θέματα από τη ζωή της Ερμιόνης παλαιοτέρων ετών. Εστιάσαμε στον ζωγραφικό πίνακα, που απεικονίζει το έθιμο του Κλήδονα, ως θέμα επίκαιρο επειδή θα αναβιώσει στην Ερμιόνη την παραμονή της γενέθλιας ημέρας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (23/06/2022).
Οι ζωγραφικοί πίνακες, που έγιναν αντικείμενο μελέτης από τους μαθητές, είναι έργα της αείμνηστης ζωγράφου Ανθούλας Λαζαρίδου Δουρούκου.
Η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Διδύμων κα Αναστασία Βουρλή, μας απέστειλε ευχαριστήρια επιστολή, απόσπασμα της οποίας δημοσιοποιούμε:
«Όλο το διδακτικό προσωπικό (Βουρλή Αναστασία, Μώρου Παρασκευή , Παπαδόγιαννη Μαρία) και οι μαθητές του Σχολείου μας σας εκφράζουμε τις θερμές ευχαριστίες για τη ζεστή υποδοχή και την άψογη ξενάγηση στους χώρους του Μουσείου. Τα προγράμματα που υλοποιήσατε στο Ιστορικό και Λαογραφικό Τμήμα του Μουσείου αποτελούν μια σημαντική και ευχάριστη εμπειρία όχι μόνο για τους μαθητές του Σχολείου μας, αλλά και για μας τις εκπαιδευτικούς. Ειδικά οι μαθητές μας παρατήρησαν προσεκτικά τους πίνακες και διάβασαν τις λεζάντες , έγιναν ερευνητές ,συμπλήρωσαν φυλλάδια και γνώρισαν την ιστορία , τα ήθη και τα έθιμα των κατοίκων της Ερμιόνης με βιωματικό και ευχάριστο τρόπο.»
Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί τη διευθύντρια και τις δασκάλες του σχολείου για τη συμμετοχή τους και τη συνεργασία τους στην επιτυχία του προγράμματος.
Μεγάλο το βάρος της ευθύνης, όταν καλείσαι να ερευνήσεις και να παρουσιάσεις ένα θέμα που σχετίζεται με κορυφαία ιστορικά γεγονότα της πατρίδας και αγγίζει τις καρδιές ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας.
Τον Αύγουστο 2012 στην Ερμιόνη, σε ένα μεγάλο και εξαίρετο ακροατήριο, είχα τη χαρά και μεγάλη τιμή να παρουσιάσω το θέμα “ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ. Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΤΟΥ 1922 ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ.”
Ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, γεμάτο πόνο και δυστυχία και μεγάλη πρόκληση για μένα, αφού ανάλογη έρευνα δεν είχε ξαναγίνει στο παρελθόν. Ένα χρόνο πριν, με σεβασμό στη προσφυγιά, ξεκίνησα τη συλλογή στοιχείων, ένα εγχείρημα ομολογώ δύσκολο, διότι οι πληροφορίες από τα τοπικά αρχεία ήταν ελάχιστες και οι ζωντανές πηγές πληροφόρησης, οι πρωταγωνιστές δηλαδή, που έζησαν τις φοβερές στιγμές του 1922, δυστυχώς, δεν υπήρχαν στη ζωή.
Μοναδική πηγή μου οι απόγονοί τους, οι οποίοι μετά το αρχικό αναμενόμενο ξάφνιασμα, επειδή κάποιος θέλησε να ασχοληθεί με τις ρίζες τους, μου άνοιξαν τα σπίτια τους και τη καρδιά τους και με δέχτηκαν με ζεστασιά και μεγάλη διάθεση να βοηθήσουν. Αγκάλιασαν τη προσπάθειά μου, την έκαναν δική τους υπόθεση, με εμπιστεύθηκαν και με συγκινητική προθυμία, ήθελαν να μου μεταφέρουν τις αφηγήσεις των γονιών τους, αυτό το σπαρακτικό και συνάμα θαυμαστό βίωμα με τον πόνο της προσφυγιάς, αλλά και το κουράγιο τους για μια νέα αρχή. Στις ευχαριστίες μου, απαντούσαν ευγενικά: «Εμείς σ’ ευχαριστούμε, που βγάζεις από το σεντούκι μας κομμάτια της ζωής μας, για τα οποία είμαστε υπερήφανοι, αλλά κανένας μέχρι τώρα, δεν θέλησε να ασχοληθεί».
Με την ευκαιρία των 90 χρόνων της Μικρασιατικής τραγωδίας, το βράδυ αυτό, αποδώσαμε φόρο τιμής στις ψυχές των αθώων που σφαγιάστηκαν στα ματωμένα χώματα της Ιωνίας και σε εκείνους που θρηνώντας έφτασαν στην Ελλάδα ξεριζωμένοι. Εκτελέσαμε το ιερό καθήκον μας έναντι της ιστορικής αλήθειας, για την απώλεια του δεύτερου πυλώνα του Ελληνισμού, μιας άλλης Ελλάδας, ενός μέλους του εαυτού μας και του πολιτισμού μας.
Με υπερηφάνεια και συγκίνηση ταξιδέψαμε πίσω στο χρόνο, ανοίγοντας μια άγνωστη για τους πολλούς σελίδα της τοπικής μας ιστορίας, σχετικά με τη συμμετοχή της Ερμιόνης σε ένα από τα δραματικότερα κεφάλαια της Ιστορίας, τη τραγωδία του 1922. Η εκδήλωση αφιερώθηκε στους προγόνους μας, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που έζησαν σε αυτό τον τόπο ένα αιώνα πριν και αγκάλιασαν με στοργή τους ξεριζωμένους Μικρασιάτες.Αφιερώθηκε και σε όλους τους πρόσφυγες, αφιερώθηκε και σε όσους σήμερα μπορούν να αισθανθούν τι σημαίνει προσφυγιά.
Η προσφυγιά είναι ένα θέμα που μας προκαλεί και μας προσκαλεί να σκύψουμε στο πόνο, τη θλίψη και την εξαθλίωση, αλλά και στην υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια, την ψυχική δύναμη, τη δημιουργία και το πάθος για τη ζωή.
Ο φετινός εορτασμός της διεθνούς ημέρας των Μουσείων είχε ως θέμα «Δύναμη των Μουσείων». Επειδή μέσω των εκπαιδευτικών δράσεων τα Μουσεία δημιουργούν έναν πολιτιστικό ιστό και συμβάλλουν στη γνώση και στη Διά Βίου Μάθηση ενώ καλλιεργούν παράλληλα τη διάθεση δημιουργίας και προσφοράς, το ΙΛΜΕ τίμησε τη διεθνή ημέρα των Μουσείων με ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που παρακολούθησαν οι μαθητές του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου Θερμησίας με τίτλο «Προσφορά του Μουσείου μέσα από τις αισθήσεις. Ακούω – αγγίζω – αισθάνομαι.»
Το πρόγραμμα εκπόνησαν η Τίνα Αντωνοπούλου, Πρόεδρος του ΔΣ του ΙΛΜΕ και η Κατερίνα Σκούρτη, Γραμματέας του ΙΛΜΕ. Στην πραγματοποίηση του προγράμματος συμμετείχαν και οι εκπαιδευτικοί Γιούλη Λεπιντζή και Σπυριδούλα Ζέρβα.
Το Μουσείο παρέμεινε ανοικτό το πρωί και το απόγευμα στις 18/05/2022 τιμώντας τη διεθνή ημέρα των Μουσείων.
Δράσεις του ΙΛΜΕ το Μάιο 2022
Παρασκευή 06/05/2022. Πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Η πολιτιστική κληρονομιά (ρωμαϊκό υδραγωγείο – ταφικό μνημείο – παλαιοχριστιανική Βασιλική) που άφησε στην Ερμιόνη η Ρωμαιοκρατία και το Βυζάντιο». Το πρόγραμμα εκπόνησε και παρουσίασε η φιλόλογος Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ και παρακολούθησε η Ε΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης. Για την πραγματοποίηση του προγράμματος συνεργάσθηκαν οι εκπαιδευτικοί Παρασκευή Σκούρτη – Δαγρέ και Γιώργος Αλεξάκος.
Δευτέρα 09/05 και Τρίτη 10/05/2022. Το ΙΛΜΕ εκπόνησε πρόγραμμα με τίτλο «Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη 1827. Μερική αναπαράσταση της Εθνοσυνέλευσης». Το πρόγραμμα παρακολούθησαν τα δύο τμήματα της ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης. Για την πραγματοποίησή του συνεργάστηκαν οι δασκάλες του Δημοτικού Σχολείου Ελένη Βλάσση – Κούστα, Σοφία Σταυρακάκη και οι φιλόλογοι Ήρα Φραγκούλη – Βελλέ και Τίνα Αντωνοπούλου.
Υπενθυμίζουμε ότι το Μουσείο ανοίγει για ομαδικές επισκέψεις ενδιαφερομένων κατόπιν συνεννοήσεως. Οι επισκέπτες ενημερώνονται για τα ιστορικά γεγονότα της Επαναστατικής περιόδου και κυρίως για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την Γ΄ Εθνοσυνέλευση 1827 στην Ερμιόνη. Έτσι δεχθήκαμε τις παρακάτω επισκέψεις.
Σάββατο 14/05/2022. Επίσκεψη του Συλλόγου Συνταξιούχων Δημοσίων Υπαλλήλων Σπάρτης.
Κυριακή 15/05/2022. Επίσκεψη της ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου Ανυφίου Αργολίδας.
Κατά τη διάρκεια των δύο παραπάνω επισκέψεων παρέστησαν και βοήθησαν στην ξενάγηση η Πρόεδρος και η Γραμματέας του ΙΛΜΕ καθώς και η Δήμητρα Μοιράγια ,μέλος του ΔΣ του ΙΛΜΕ.
Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί όλους τους προαναφερόμενους, οι οποίοι συνεργάστηκαν για την επιτυχή εκτέλεση των προγραμμάτων και την υποδοχή και ξενάγηση των επισκεπτών.
Για τους μαθητές της Γ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης.
Ενόψει της πασχαλινής περιόδου το ΙΛΜΕ οργάνωσε εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές Δημοτικού Σχολείου με θέμα «Το Αναστάσιμο Φως – Στολισμός λαμπριάτικης λαμπάδας».
Στο πρώτο μέρος του προγράμματος έγινε αναφορά στους μαθητές για το Άγιο Φως, για τη μυσταγωγική τελετή της αφής Του από τον Πανάγιο Τάφο και τους συμβολισμούς που το Φως της Ανάστασης ενέχει για τους Χριστιανούς.
Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος οι μαθητές στόλισαν πασχαλινές λαμπάδες χρησιμοποιώντας ποικίλα χειροποίητα υλικά, που προσέφερε το Μουσείο, ενεργοποιώντας τη δημιουργική φαντασία τους.
Κάθε παιδί διάλεξε κορδέλες και μικροαντικείμενα στολισμού συνθέτοντάς τα με ευφάνταστο τρόπο για να στολίσει το καθένα τη δική του λαμπάδα, την οποία έλαβε και ως αναμνηστικό δώρο. Έτσι η αυλή του Μουσείου μετατράπηκε σε ένα πασχαλινό εργαστήρι δημιουργίας.
Στόχος του προγράμματος ήταν να καλλιεργήσει στους μαθητές το ενδιαφέρον για τα παραδοσιακά έθιμα, τους συμβολισμούς που αναπτύσσονται μέσα από αυτά και να ενισχύσει την καλλιτεχνική δημιουργία και αυτοέκφραση των μαθητών μέσα από την κατάλληλη καθοδήγηση.
Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 13 Απριλίου 2022. Το σχεδίασε και το παρουσίασε η γραμματέας του Δ.Σ. του ΙΛΜΕ Κατερίνα Χατζηζήση Σκούρτη.
Το παρακολούθησαν οι μαθητές της Γ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης συνοδευόμενοι από τις δασκάλες τους Μιρέλα Ζωγράφου και Μαρί Σόφη Κακουλάκη, τις οποίες το ΙΛΜΕ ευχαριστεί για τη συμμετοχή τους και τη συνεργασία τους στην επιτυχία του προγράμματος. Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί επίσης την Αργυρώ Νάκου Κουτούβαλη για τη βοήθεια που προσέφερε κατά την εκτέλεση του προγράμματος.
2. Για τους μαθητές της Γ΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου Ν. Ιωνίας.
Το Σάββατο 9 Απριλίου 2022 επισκέφθηκαν το Μουσείο 54 μαθητές του Γυμνασίου Ν. Ιωνίας με τους συνοδούς καθηγητές τους.
Ξεναγήθηκαν στην ιστορική αίθουσα και ενημερώθηκαν για τα ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την Γ΄ Εθνοσυνέλευση 1827 στην Ερμιόνη. Επίσης ενημερώθηκαν για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης καθώς και για εκείνα που ακολούθησαν.
Οι μαθητές έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ιστορικά έγγραφα που εκτίθενται στο Μουσείο και για τις ιστορικές πηγές.
Την προσωπογραφία του Γ. Σισίνη φιλοτέχνησε ο Βαυαρός αξιωματούχος και ζωγράφος Karl von Krazeisen το 1829. Το πρωτότυπο σώζεται και βρίσκεται στη Βουλή των Ελλήνων. Αντίγραφό του υπάρχει στην ιστορική αίθουσα του ΙΛΜΕ.
Αφορμή για το παρόν άρθρο έδωσε η έκδοση του βιβλίου του εκπαιδευτικού – συγγραφέα Κώστα Λούρμπα με τίτλο «Οι Σισιναίοι της Γαστούνης». Το βιβλίο εξεδόθη με την ευκαιρία της επετείου των 200 χρόνων από την έναρξη της Επανάστασης του 1821.
Το ογκώδες βιβλίο εστάλη στο ΙΛΜΕ από τον Δήμαρχο Πηνειού Ηλείας, Ανδρέα Μαρίνο, θεωρώντας ότι το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσε να φωτίσει την προσωπικότητα και την προσφορά στον Αγώνα του Γεωργίου Σισίνη, ο οποίος μάλιστα διετέλεσε και Πρόεδρος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης 1827 στην Ερμιόνη.
Ο Γεώργιος Σισίνης γεννήθηκε το 1769. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Γαστούνης και το 1819 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.
Με την έναρξη της Επανάστασης το 1821 ήταν ενεργά απασχολημένος με τις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ηλεία και την Αχαΐα γι’ αυτό δεν έλαβε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου (1822) αλλά εκλέχθηκε και συμμετείχε ως πληρεξούσιος Γαστούνης στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους (1823). Διετέλεσε Πρόεδρος στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης – Τροιζήνας (1827) και στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους (1829).
Ο Σισίνης «είχε το ανάστημα μικρόν, τους οφθαλμούς εμπύρους και περιπλανείς και το υπ’ αυτούς πρόσωπον εσχημάτιζεν ημισέληνον. … Ερχόμενος δρομαίως εις τον τόπον των συνεδριάσεων εκάθητο πάραυτα επί της έδρας και αναλαμβάνων τον κώδωνα έδιδε το σημείον της ενάρξεως.» Ακριβώς έτσι μας τον περιγράφει ο Νικόλαος Δραγούμης στις «Ιστορικές Αναμνήσεις» του.
Ο Αμερικανός φιλέλληνας Σαμουήλ Χάου έγραψε για τον Σισίνη ότι επρόκειτο για άνθρωπο ευγενέστατο που προξενούσε θαυμασμό για τις γνώσεις του στην ελληνική κα ξένη φιλολογία.
Άπειρες οι προσφερθείσες από τον Γεώργιο Σισίνη υπηρεσίες. Στέκομαι σε επιστολή του Κολοκοτρώνη, ο οποίος γράφει «… Η τροφή όλου του στρατεύματος ήρχετο από την Γαστούνην. Τόσον τακτική ήτο η ζωοτροφή, 4.000 σφαχτά, 80 κεφάλια γελάδια, ψωμί από την Γαστούνην. Η Γαστούνη ήτο μελίσι άτρυγο και μας τα έστελνεν όλα ο Σισίνης. Όσα ετρώγαμεν την εβδομάδα μας τα έμβαζαν οπίσω και ήταν πάντοτε 4.000 …».
Η φιλία του Σισίνη με τον Κολοκοτρώνη άλλωστε υπήρξε μνημειώδης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος αναφέρει στο έργο του «Απομνημονεύματα περί Ελληνικής Επαναστάσεως» «Η επαρχία Γαστούνης αποκλειστικώς εκινείτο κατά την θέλησιν του Γεωργίου Σισσίνη και επειδή ούτος υπήρξε φίλος του Κολοκοτρώνη, διά τούτο όλη η επαρχία ήτο φίλη του.»
Κατά τη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη υπήρξε αμερόληπτος, δίκαιος, αληθινός ηγέτης. Γι’ αυτόν τον λόγο ήταν γενικά αποδεκτός και έχαιρε σεβασμού και εκτιμήσεως. Εργάσθηκε και αυτός με το κύρος που διέθετε για να ομονοήσουν οι Έλληνες και έτσι παρέμεινε Πρόεδρος και στις συνεδριάσεις της Εθνοσυνέλευσης που συνεχίστηκαν στην Τροιζήνα έχοντας την αποδοχή όλων των πληρεξουσίων.
Ο Σισίνης στην Τροιζήνα διέμενε σε οικία «εξ ενός δωματίου ανωγείου μικρού … επί του πατώματος ήτο εστρωμένη ψάθα και επ’ αυτής τριχίνη κάπα, χρησιμεύουσα αντί στρώματος και κλίνης …» σύμφωνα με την περιγραφή του Νικολάου Δραγούμη. Ο Βρετανός ναύαρχος Χάμιλτον επισκέφτηκε σ’ αυτήν την οικία τον Σισίνη και μετά τη συνάντηση τους είπε «Η Ελλάς θα είναι ελευθέρα εντός ολίγου, διότι της Συνελεύσεως αυτής προϊσταται Πρόεδρος, ανήρ σώφρων, γενναίος και μετριόφρων, ως οι αρχηγοί της Αμερικανικής Συμπολιτείας».
Σε στρατιωτικό επίπεδο υπήρξε πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821 αφού κήρυξε την Επανάσταση στην Ηλεία (29 Μαρτίου 1821) και διακρίθηκε στη μάχη της Πάτρας και του Λάλα Ηλείας (Ιούνιος 1821).
Ο Σισίνης δεν αναμείχθηκε στην προπαρασκευή του εμφυλίου πολέμου (1823 – 25). Όμως με την έναρξή του κηρύχθηκε αντάρτης. Φυλακίστηκε στην Ύδρα μαζί με τον γιό του Χρύσανθο, τον Κολοκοτρώνη και άλλους αγωνιστές. Τότε λεηλατήθηκε η περιουσία του και καταστράφηκε η πλούσια βιβλιοθήκη του καθώς και το νομισματοκοπείο που διέθετε. Αποφυλακίστηκε τον Μάιο του 1825 με την γενική αμνηστία που δόθηκε από την Κυβέρνηση Κουντουριώτη όταν ο Ιμπραήμ είχε ερημώσει την Πελοπόννησο.
Την περίοδο του Καποδίστρια διορίστηκε μέλος του «Πανελληνίου», το οποίο δημιουργήθηκε σε αντικατάσταση του «Βουλευτικού». Το 1829 χρημάτισε Πρόεδρος της Γερουσίας, η οποία αντικατέστησε το Πανελλήνιον κατά τη Δ΄ Εθνοσυνέλευση 1829 στο Άργος. Διαφώνησε με την πολιτική του Καποδίστρια και αποσύρθηκε στη Γαστούνη.
Για τη δολοφονία του Καποδίστρια ο Σισίνης δήλωσε «Δυσαρεστούμαι μεγάλως διά τον θάνατον του μεγάλου ανδρός. Εγώ δεν επεθύμουν τον θάνατον του Καποδίστρια, αλλά μόνον την περιστολήν της απολύτου πορείας του. Κακόν τούτο και ολέθριον. Ας είδομεν πως και που θέλωμεν καταντήσει.»
Απεβίωσε στις 11 Οκτωβρίου 1831 από φλογιστικό νόσημα λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια. Ετάφη τιμής ένεκεν στον Ι. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου της Καθολικής στη Γαστούνη. Το 1993 κατά τη διάρκεια επισκευής του Ναού βρέθηκαν τα οστά του αλλά ο ιερέας απέκρυψε το γεγονός φοβούμενος μήπως σταματήσουν οι εργασίες επισκευής του Ναού από την Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πάτρας. Εννέα χρόνια μετά ο νεωκόρος του Ναού αποκάλυψε ότι του δόθηκαν τα οστά που ήταν ενταφιασμένα στο δάπεδο του Ναού από τον εφημέριο, τα οποία ενταφίασε στο Κοιμητήριο Γαστούνης. Πάντως σήμερα δεν γνωρίζουμε σε ποιο σημείο βρίσκονται τα οστά του Σισίνη.
Να σημειωθεί ότι ο Γεώργιος Σισίνης μπήκε στην Επανάσταση εύπορος και πέθανε φτωχός και χρεωμένος σύμφωνα με τον ιστορικό Χρήστο Ρέππα.
Είναι γνωστό ότι οι εργασίες της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Ερμιόνη διεξήχθησαν από 18 Ιανουαρίου 1827 μέχρι 17 Μαρτίου 1827.
Στην τελευταία συνεδρίαση, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 1827 στην Ερμιόνη, ο Πρόεδρος Γεώργιος Σισίνης ανέγνωσε έγγραφο, το οποίο εστάλη προς τον αρχιστράτηγο Γεώργιο Καραϊσκάκη με το οποίο τον πληροφορούσε ότι η Εθνοσυνέλευση θα συνέχιζε τις εργασίες της στην Τροιζήνα (Δαμαλά).
Σε κλίμα συγκίνησης ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης έλυσε την τελευταία συνεδρίαση (17η) ενώ οι παραστάτες (πληρεξούσιοι) του Έθνους ζητωκραύγαζαν. Η αιτία του ενθουσιασμού τους οφειλόταν στο κλίμα ομοψυχίας και συνεννόησης που είχε δημιουργηθεί μεταξύ των παραστατών που συνεδρίαζαν στην Ερμιόνη και αυτών που ευρίσκοντο στην Αίγινα και επομένως ευελπιστούσαν ότι η Γ΄ Εθνοσυνέλευση θα ολοκλήρωνε τις εργασίες της στην Τροιζήνα με τη συμμετοχή όλων των παραστατών.
Ο λαός όμως της Ερμιόνης, ο οποίος είχε πληροφορηθεί ότι υπήρχε το ενδεχόμενο της αναχώρησης της Εθνοσυνέλευσης από την Ερμιόνη, απόφαση η οποία θα ελαμβάνετο στην τελευταία συνεδρίαση, είχε ξεχυθεί στους δρόμους πέριξ του κτηρίου διεξαγωγής της Εθνοσυνέλευσης αγωνιώντας για την απόφαση. Είναι βέβαιο ότι δεν επιθυμούσε τη μετάβαση της Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα.
Αυτή η βούληση του ερμιονίτικου λαού εκφράστηκε και επίσημα όταν μετά το τέλος της τελευταίας συνεδρίασης και τη λήψη της απόφασης μετάβασης της Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα, οι δημογέροντες της Ερμιόνης υπό τον Λάζαρο Ταρούση παρέδωσαν στον πρόεδρο Σισίνη το παρακάτω κείμενο:
« Προς την Σεβαστήν Γ΄ των Ελλήνων Συνέλευσιν
Όσην ευχαρίστησίν μας είδομεν ότι ηξιώθη η πατρίς μας να δεχθή τους πληρεξουσίους της Ελλάδος συναθροισθέντας ενταύθα να συγκροτήσωσιν την κατ’ επανάληψιν Γ΄ εθνικήν Συνέλευσιν και να σκεφθώσι περί των μεγάλων του έθνους συμφερόντων, με άλλην τόσην και διπλήν λύπην μας βλέπομεν αυτήν την Συνέλευσιν σήμερον ότι μεταβαίνει εις Δαμαλά διά να δώσει εκεί το τέλος των εργασιών της. Αλλ’ επειδή τούτο υπηγόρευσαν βέβαια αι περιστάσεις και τα συμφέροντα του έθνους, προσφέροντες με σέβας και ημείς διά της παρούσης μας εκ μέρους των συμπολιτών μας όλων, την βαθείαν ευγνωμοσύνην μας και ευχαρίστησιν διά την τιμήν η οποία έγινε εις την πατρίδα μας, ευχόμεθα εις τον Θεόν τον προστάτην της Ελλάδος, διά την αισίαν αποπεράτωσίν της προς σωτηρίαν του έθνους, και μένομεν με βαθύτατον σέβας.
Τη 17 Μαρτίου 1827 εν Ερμιόνη
Οι ευπειθέστατοι δημογέροντες της Ερμιόνης
Λάζαρος Ταρούσης
Αναγνώστης Αντωνίου
Ανδρέας Λάζος»
(Αντίγραφο της παραπάνω χειρόγραφης επιστολής βρίσκεται στην ιστορική αίθουσα του ΙΛΜΕ.)
Στο κείμενο φαίνεται αρχικά η ενόχληση της ερμιονίτικης δημογεροντίας αλλά στο τέλος του κειμένου εύχονται οι δημογέροντες την αίσια αποπεράτωση των συνεδριάσεων στην Τροιζήνα για το καλό της πατρίδας.
Με τη λήξη της τελευταίας συνεδρίασης ζητωκραύγασαν και οι δημογέροντες μαζί με τους συνέδρους υπέρ του Έθνους, του Κολοκοτρώνη και του Σισίνη.
Έτσι στις 18 Μαρτίου 1827 οι παραστάτες του Έθνους ξεκίνησαν για την Τροιζήνα. Οι περισσότεροι διά ξηράς μέσω Ηλιοκάστρου με τις αποσκευές τους και τα πρακτικά των συνεδριάσεων με τη συνοδεία στρατού. Οι λιγότεροι, μεταξύ αυτών ο Κολοκοτρώνης, ο Σισίνης, ο Κουντουριώτης, ο Κανάρης, ο Μπότασης, αναχώρησαν διά θαλάσσης με το υδραίικο σκάφος «Κίμων» ιδιοκτησίας Λεμπέση. Οι ερμιονίτες τους κατευόδωναν σε κλίμα συγκινητικό σχεδόν αποθεωτικό.
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης 