Το ΙΛΜΕ στην ιστορική σειρά του καναλιού Cosmote History

Το ΙΛΜΕ τιμώντας τον εορτασμό των 200 ετών από την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα του 1821 συμμετέχει στην ιστορική σειρά του καναλιού Cosmote History με τίτλο «Οι Συνελεύσεις και τα Συντάγματα του Αγώνα».

Θα παρουσιαστούν στο 4ο επεισόδιο της προαναφερόμενης δραματοποιημένης σειράς, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην ιστορική αίθουσα του Μουσείου κατά τη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης 1827 στην Ερμιόνη.

Το ντοκιμαντέρ των τεσσάρων επεισοδίων θα μεταδίδεται δωρεάν για το κοινό, λόγω του ότι πρόκειται για ιστορική επετειακή σειρά, μέσω του καναλιού Cosmote στο YouTube.

Οδηγίες για τη δωρεάν παρακολούθηση του ντοκιμαντέρ αλλά και περισσότερες πληροφορίες για την ιστορική σειρά καθώς και για τις ημέρες και ώρες μετάδοσης, μπορείτε να δείτε στο δελτίο τύπου του Cosmote History που ακολουθεί:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

             «Οι Συνελεύσεις και τα Συντάγματα του Αγώνα»

Η νέα δραματοποιημένη ιστορική σειρά ντοκιμαντέρ 4 επεισοδίων του Σταμάτη Τσαρουχά σε συμπαραγωγή με την COSMOTE TV,  από την Κυριακή 7 Μαρτίου, όλο τον Μάρτιο και κάθε Κυριακή  στις 9 το βράδυ στο Cosmote History. Τα ντοκιμαντέρ θα μεταδίδονται δωρεάν στο κοινό, σε παράλληλη προβολή, από το κανάλι της Cosmote στο YouTube, μέσω του link: https://youtube.com/playlist?list=PLnxyoMVDsfQb2Bkn5_lMJlgbiBGnBVxeu

                                Γενική Σύνοψη της σειράς

       Πριν και κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, οι Έλληνες προσπάθησαν να σχηματίσουν κεντρική διοίκηση προκειμένου να συντονίσουν καλλίτερα την διεξαγωγή του αγώνα τους. Για το σκοπό αυτό πραγματοποίησαν μια σειρά από τοπικές Συσκέψεις και Εθνοσυνελεύσεις, ψηφίζοντας ακόμα και Συντάγματα για την πολιτική που θα ακολουθούσαν. Οι Συσκέψεις τους άρχισαν πριν  την  έναρξη της Επανάστασης του 1821, στη Βοστίτσα, τη Λευκάδα, και την Αγία Λαύρα. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης, συγκρότησαν μέσα από τις τοπικές Συνελεύσεις, των Καλτεζών, του Μεσολογγίου, και των Σαλώνων,  ένα είδος  «Τοπικών Οργανισμών» για την οργάνωση του Αγώνα, όπως την «Πελοποννησιακή Γερουσία» στην Πελοπόννησο, τη «Γερουσία»στη Δυτική Στερεά και τον «Άρειο Πάγο» στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα. Επειδή όμως οι τοπικοί οργανισμοί αδυνατούσαν να συντονίσουν συνολικά την Επανάσταση, κρίθηκε απαραίτητη η ύπαρξη κεντρικής πολιτικής διοίκησης, για αυτό και οργάνωσαν μια σειρά από Εθνικές Συνελεύσεις και Συντάγματα, ξεκινώντας από την Επίδαυρο, το Άστρος, την Ερμιόνη,Τροιζήνα, και το Άργος.  Τα Συντάγματα της Ελληνικής Επανάστασης, ήταν επηρεασμένα από τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης, κι από το Αμερικάνικο Σύνταγμα. Μέσα από τα  Συντάγματα του Αγώνα,  διακηρύχθηκε «η πολιτική ύπαρξη και ανεξαρτησία των Ελλήνων» καθώς  ήταν αδύνατον πλέον οι Έλληνες να κοιμούνται «εις την ληθαργίαν της τυραννίας»! Στα επαναστατικά αυτά συντάγματα διακηρύχθηκε και η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας: «Η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος, πάσα εξουσία πηγάζει εξ αυτού και υπάρχει υπέρ αυτού».  

    Οι τέσσερις ταινίες-ντοκιμαντέρ οι οποίες ξεχωριστά  αποτελούν αυτοτελή επεισόδια, είναι τα εξής:

  1.  «Οι προεπαναστατικές Συσκέψεις»
  2. «Οι πρώτες Επαναστατικές Συνελεύσεις»
  3. «Οι πρώτες Εθνοσυνελεύσεις» (Τα Συντάγματα της Επιδαύρου και του Άστρους)
  4. «Η Γ’ και Δ΄ Εθνοσυνέλευση» (Το Πολιτικόν Σύνταγμα της Τροιζήνας)

     Τα γυρίσματα της σειράς  πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα ενώ οι αναπαραστάσεις έλαβαν χώρα σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους στους οποίους διαδραματίστηκαν οι Συσκέψεις,  και οι Εθνοσυνελεύσεις:  στο Αίγιο, τα Σάλωνα,   τη Λευκάδα, την Αγία Λαύρα, το Μεσολόγγι, τη Μονή Καλτεζών, την Επίδαυρο, το Άστρος, την Ερμιόνη,  την Τροιζήνα και το Άργος.

    Τους βασικούς ρόλους, ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Ρένος Χαραλαμπίδης (Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος), Νίκος Παντελίδης (Θεόδωρος Νέγρης), Μιχάλης Αγγελόπουλος (Γρηγόριος Δικαίος-Παπαφλέσσας), Ανδρέας Γιαννόπουλος (Παλαιών Πατρών Γερμανός), ενώ στους υπόλοιπους ρόλους συμμετέχουν τα μέλη των Συλλόγων «Ιστορικής Αναβίωσης Βοστίτσας»(Αιγίου),  του «Συλλόγου Αναβίωσης, Σάλωνα 1821»  τα μέλη του Συλλόγου Γουριάς «Φίλοι της Παράδοσης»,  και τα μέλη του Συλλόγου Σαρακατσαναίων «Οι Σταυραετοί των Αγράφων».     

Συμμετέχουν οι Καθηγητές: Γεώργιος Κοντογιώργης, πρώην Πρύτανης
Αριστείδης Χατζής, Καθηγητής Θεωρίας Θεσμών στο τμήμα Ιστορίας & Φιλοσοφίας της επιστήμης του Ε.Κ.Π.Α

Σπύρος Βλαχόπουλος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α

Τίνα Αντωνοπούλου, Φιλόλογος-Ιστορικός

Βάνα Μπεντεβή, Φιλόλογος-Ιστορικός

Παραγωγή: Cosmote TV Σταμάτης Τσαρουχάς
Σενάριο-Σκηνοθεσία:  Σταμάτης Τσαρουχάς.

Παρουσίαση: Ρένος Χαραλαμπίδης

Αφήγηση: Νίκος Παντελίδης

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Andriy Kolosivsky-Δημήτρης Μαυροφοράκης

Σκηνικά-Κοστούμια: Λαμπρινή Καρδαρά-Σταμάτης Τσαρουχάς

 Πρωτότυπη Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης

Μοντάζ-Μιξάζ: Μάνος Βουμβουνίδης

Ηχοληψία: Χάρης Μαυροφοράκης

Επεξεργασία εικόνας –ήχου: RGB Studios

Έτος παραγωγής: 2020-2021  

Link Τρέιλερ:
 https://youtu.be/uQH37tEC9fU

«…και εγένετο Ελλάς». Τα γεγονότα της Γ’ Εθνοσυνέλευσης 1827 στην Ερμιόνη μέσα από την ιστορική σειρά του ΟΡΕΝ TV.

Το ΙΛΜΕ ευχαριστεί και συγχαίρει τον δημοσιογράφο Γιώργο Σαρρή και τους συνεργάτες του.

Δημοκρατία κέκληται

Η τηλεόραση της Βουλής παρουσίασε το εξαιρετικής ποιότητας ιστορικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Δημοκρατία κέκληται».

Για τα γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης 1827 στην Ερμιόνη η τηλεόραση της Βουλής επισκέφτηκε την Ερμιόνη και την ιστορική αίθουσα – Βουλευτικό (οικία Οικονόμου).

Τα ιστορικά γεγονότα τα σχετικά με την Εθνοσυνέλευση στην Ερμιόνη, τα οποία καταγράφονται στο ντοκιμαντέρ, μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο σχετικό βίντεο από το 22ο έως το 32ο λεπτό, κάνοντας κλικ εδώ.

Η «αξιολόγηση» των παραστατών αρχιερέων της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη – Τροιζήνα)

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Είναι γνωστό πως στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση «κατ’ επανάληψη» της Ερμιόνης συμμετείχαν οι παρακάτω πέντε αρχιερείς:

Κορίνθου Κύριλλος, Τριπόλεως Δανιήλ, Ρέοντος Διονύσιος, Βρεσθένης Θεοδώρητος και Ανδρούσης Ιωσήφ.1 Στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας με τους παραπάνω αρχιερείς συμμετείχε ως πληρεξούσιος και ο επιχώριος Μητροπολίτης ο Δαμαλών Ιωνάς.

Κατάσταση του έτους 1834 που εντοπίσαμε στα Γ.Α.Κ. περιέχει, μεταξύ άλλων πληροφοριών, σύντομα «βιογραφικά» σημειώματα των αρχιερέων εκείνων καθώς και ορισμένα στοιχεία «αξιολόγησης» της προσωπικότητάς τους.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η «αξιολόγηση» των παραστατών αρχιερέων της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης (Ερμιόνη – Τροιζήνα)»

Σταμάτης Αδριανού Μήτσας «Η ιστορική και έντονα συγκινησιακή του ομιλία από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων»

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

1. ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΞΥΛΟΜε αφορμή την επέτειο των 145 χρόνων από τον θάνατο του Ερμιονίτη ΗΡΩΑ της επανάστασης του 1821 και στη συνέχεια Συνταγματάρχη της φάλαγγας και βουλευτή της επαρχίας Ερμιονίδος καπετάν Σταμάτη Αδριανού Μήτσα, δημοσιεύουμε «το ακόλουθο σύντομον μεν αλλ’ εκφραστικότατον λογίδριον» δείγμα ήθους, θάρρους και παρρησίας του άνδρα! Καθώς νομίζουμε πως τα σχόλια περιττεύουν, μένουμε στα όσα αναφέρονται στο εν λόγω δημοσίευμα.

«Η ιστορία διεφύλαξε την ομιλίαν του χωρικού του Δουνάβεως επί των Αυτοκρατόρων της Ρώμης. Του ατρομήτου Μίτσα η συνηγορία υπέρ του Κολοκοτρώνη σύντομoς μεν αλλ’ εκφραστική έχει τύπους καλλονής υψίστους. Την 15 Δεκεμβρίου προκειμένης της εκλογής Καρυταίνης παρέστη εις το βήμα της Βουλής ο Ταγματάρχης Μίτσας, Βουλευτής Ερμιονίδος, ανήρ αναστήματος μεσαίου, έχων στέρνα πλατύτατα, μύστακας πηχηαίους, βλέμμα βλοσυρόν και πλήρες ζωής, κόμην μακράν, ως των ηρώων της Ιλιάδος και φέρων τα ενδύματα του πολέμου, την φουστανέλαν και το φέσιον· εξήγαγε το κάλυμμα της κεφαλής, εζήτησε πρώτος τον λόγον· είπεν ότι ολίγα ομιλήσει περί της αποκλείσεως του Κολοκοτρώνου από της Βουλής· και έπειτα είπε ταύτα:

Κύριοι! Εγώ και τους Δελιγιαναίους γνωρίζω, και γέρους και νέους, και εις τον Πλαπούτα και τον Κολοκοτρώνην έχω μεγάλο σέβας. Πέρσι όμως θυμάστε ότι μας έφεραν ένα νομοσχέδιον δια το κριθάρι των ίππων μερικών αγωνιστών. Τότε ήλθεν εις τον ύπνο μου ο Γέρος της Πελοποννήσου με πλήθος αγωνιστάς σκοτωμένους και λαβωμένους, και μου είπε:

Συνέχεια ανάγνωσης «Σταμάτης Αδριανού Μήτσας «Η ιστορική και έντονα συγκινησιακή του ομιλία από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων»»

Ο Βρεσθένης Θεοδώρητος και η δράση του στο Κρανίδι και την Ερμιόνη

Του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Theodoritos_VresthenisΜια από τις ηγετικές μορφές ιερωμένων αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, που ανέλαβαν υψηλές «πολιτικές» θέσεις, ήταν και ο Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος, «κατά κόσμον» Θωμάς Κωστάκης ή Βελέντζας.

Γεννήθηκε  το 1787 στη Νεμνίτσα, το σημερινό Μεθύδριο, ορεινό χωριό της Γορτυνίας κοντά στη Βυτίνα και ήταν γιος του κοινοτικού προεστού Βασιλείου Κωτσάκη και της Αικατερίνης.[1] Σπούδασε στην περίφημη Σχολή της Δημητσάνας, από την οποία προήλθαν εβδομήντα Γορτύνιοι αρχιερείς! Το 1813 σε ηλικία 26 χρόνων διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Βρεσθένων[2] τον θείο του (από πατέρα) Θεοδώρητο Α΄, ενώ το 1819 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Με την κήρυξη της επανάστασης στις 25 Μαρτίου του 1821, ο Θεοδώρητος, ο πρωταθλητής του αγώνα της ανεξαρτησίας, όπως τον αποκαλούσαν, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του στρατοπέδου των Βερβαίνων, ενώ τον ακολούθησαν πολλοί Βρεσθενίτες και άλλοι  Έλληνες. Πήρε μέρος στις μάχες στο Βαλτέτσι, στα Βέρβαινα, στα Δολιανά και έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην άλωση της Τριπολιτσάς. Λίγο πριν από τη μεγάλη μάχη στο Βαλτέτσι, ο Κολοκοτρώνης έγραφε στον επίσκοπο Βρεσθένης: «Καπετάν Δεσπότη, φύλαξε τη θέση σου και μετ’ ολίγον έρχομαι και εγώ εις το Βαλτέτσι μ’ αρκετά στρατεύματα».

Και πράγματι ο ηρωικός επίσκοπος, που αντί για ράσα φορούσε την ένδοξη φουστανέλα, κράτησε τη θέση του με 150 παλληκάρια! Κατά την άλωση του Παλαμηδίου, στις 30 Νοεμβρίου 1822, ο Θεοδώρητος βρισκόταν στο Ναύπλιο κρατούμενος, μαζί με άλλους, από τον Ιούνιο του ιδίου έτους. Όταν άρχισαν να πέφτουν οι σφαίρες από το φρούριο στα σπίτια, οι Τούρκοι -κάτοικοι του Ναυπλίου κυριευμένοι από τον φόβο, πήγαν στο σπίτι του επισκόπου, για να ζητήσουν τη βοήθειά του. Εκείνος προσποιούμενος ότι μόλις είχε ξυπνήσει, τους ρώτησε με απορία τι συμβαίνει. Αυτοί τον πληροφόρησαν για την άλωση του Παλαμηδίου από τους Έλληνες λέγοντάς του:

– Άγιε Δέσποτα, από τον Θεό και στα χέρια σου!

Λέγεται πως τις προηγούμενες ημέρες τον είχαν επισκεφθεί ξανά, προκειμένου να μεσολαβήσει στον Κολοκοτρώνη για να διαπραγματευτούν μαζί του και στη συνέχεια να παραδώσουν το κάστρο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Βρεσθένης Θεοδώρητος και η δράση του στο Κρανίδι και την Ερμιόνη»

Περί της κατάταξης του Δήμου Ερμιόνης (1834 -1914)

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

O Δήμος Ερμιόνης σχηματίστηκε σύμφωνα με το Β.Δ. της 28ης Απριλίου – 10ης Μαΐου 1834 (Φ.Ε.Κ. 19/Α/20.5.1834) «Περί της οροθεσίας και της εις δήμους διαιρέσεως του Νομού Αργολίδος και Κορινθίας». Κατατάχθηκε στην Γ’ κατηγορία με πληθυσμό «χιλίους εβδομήκοντα εννέα (1.079) κατοίκους» και έδρα την Ερμιόνη. Ο δημότης του ονομάστηκε Ερμιονεύς. Στον Δήμο Ερμιόνης ανήκαν, επίσης, το Θερμήσι, το Πλέπι, η Σαμπάριζα, το Μετόχι και η Μονή των Αγίων Αναργύρων, ενώ η σφραγίδα του Δήμου ήταν κυκλική χωρίς έμβλημα.

«Κατά βιβλιάριον έντυπον φέρον ημερομηνίαν 28 Δεκεμβρίου 1836» και υπογραφή «του επί των Εσωτερικών Γραμματέως Δρόσου Μανσόλα κατά την Επικράτειαν Διοικήσεως Δήμοι εν όλω τετρακόσιοι εξήκοντα οκτώ (468). Ο ολικός ούτος των Δήμων αριθμός διηρήτο κατ’ Επαρχίας και Νομούς κατά τον επόμενον πίνακα και έφερον τα ονόματα, άτινα εισί σημειωμένα εν τη αρμοδία σελίδι».1

Ο Νομός Αργολίδος είχε πέντε (5) επαρχίες:

Συνέχεια ανάγνωσης «Περί της κατάταξης του Δήμου Ερμιόνης (1834 -1914)»

Η άλωση του Παλαμηδίου (30 Νοεμβρίου 1822) και η συμβολή του Σταμάτη Αδρ. Μήτσα

Του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη και της Τζένης Δ. Ντεστάκου

Εισαγωγή

Σταμάτης Μήτσας. Έργο της Ανθούλας Λαζαρίδου-Δουρούκου

Μια από τις σπουδαιότερες νίκες των Ελλήνων κατά των Τούρκων στη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα του 1821 ήταν και η κατάληψη του φοβερού και άπαρτου κάστρου του Παλαμηδίου. Η κατοχή του, όπως ισχυρίζονταν, επηρέαζε τις τύχες όχι μόνο του Ναυπλίου και της ευρύτερης περιοχής αλλά και ολόκληρου του Μοριά, γι’ αυτό και οι Έλληνες την πανηγύρισαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό.

Η άλωση του φρουρίου

Τη νύχτα της 29ης προς την 30η Νοεμβρίου το φρούριο ήταν σχεδόν αφύλακτο, αφού οι περισσότεροι Τούρκοι είχαν φύγει και είχαν κατέβη στην πόλη, σύμφωνα με την πληροφορία που έδωσαν δύο Αλβανοί φυγάδες. Τότε οι Έλληνες βοηθούμενοι από το βαθύ σκοτάδι, τη βροχή και τον σφοδρό άνεμο, πάτησαν αθόρυβα και αναίμακτα το πολυθρύλητο κάστρο. Πρώτος αναρριχήθηκε στη Γιουρούς ντάπια του κάστρου ο, νεαρός τότε, Σταμάτης Μήτσας.

Ο Μιχαήλ Οικονόμου, γραμματέας του Κολοκοτρώνη γράφει:

Σταμάτης Μήτσας. Έργο του Θανάση Γ. Παπαθανασίου

«Και αναβάντες εκυρίευσαν αυτήν, πρώτων εισπηδησάντων των Κρανιδιωτών Δημ. Ν. Μοσχονησιώτη, Μανώλη Σκρεπετού και Κώστα Γκιώνη. Μη φθανούσης της κλίμακος ζώνης διπλής ριφθείσης επί πυροβόλου βοηθεία αυτής, υποβοηθείς από τον Γκιώνην ο εξ Ερμιόνης Σταμάτης Μήτσας αναβάς πρώτος, εβοήθησε και ηυκόλυνεν την των άλλων ανάβασιν εν οις και τίνα γέροντα Κρανιδιώτην ειδήμονα και την πύλην ανοίξαντα δι ης οι λοιποί εισήλθον».

Το ίδιο παραστατική είναι και η αφήγηση του Βασίλη Κωνσταντινόπουλου στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» της 25ης Μαρτίου 1966.

«Ο Μοσχονησιώτης ρίχνει τη σκάλα πάνω στα τείχη μα δεν έφτανε εις το ύψος τους. Τότε ο Σταμάτης Μήτσας, ένας νέος… ανεβαίνει εις το τελευταίο σκαλοπάτι, ρίχνει το ζωνάρι του σ’ ένα κανόνι και σκαρφαλώνει πάνω στο τείχος. Ύστερα βοηθεί το Μοσχονησιώτη να ανέβη και πηδάνε μαζί μέσα στα τείχη. Προχωρούν και διακρίνουν μέσα στο σκοτάδι λίγο φως. Ήταν το τούρκικο φυλάκιο. Μέσα ο Τούρκος φρουρός έτρωγε φύλλα φραγκοσυκιάς. Ο Μοσχονησιώτης ορμά, τον αφοπλίζει, τον φιμώνει και φωνάζει τους συντρόφους που έμειναν κάτω να αναρριχηθούν…».

Συνέχεια ανάγνωσης «Η άλωση του Παλαμηδίου (30 Νοεμβρίου 1822) και η συμβολή του Σταμάτη Αδρ. Μήτσα»

Σταμάτης Αντ. Μήτσας

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Σταμάτης Αντ. Μήτσας.  Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

cf83cf84ceb1cebc-ceb1cebdcf84-cebcceb7cf84cf83ceb1cf82Ο Σταμάτης Αντ. Μήτσας γεννήθηκε στην Ερμιόνη το 1857. Ήταν το πρώτο από τα πέντε παιδιά, τέσσερα αγόρια (Σταμάτης, Δημοσθένης, Αθανάσιος, Κωνσταντίνος) κι ένα κορίτσι (Μαργαρίτα), του Αντώνη Στ. Μήτσα. Από μικρός διδάχθηκε την ένδοξη ιστορία της οικογένειάς του, γαλουχήθηκε με τις αρχές της και ανατράφηκε με τις αναλλοίωτες κληρονομικές αρετές της.

Ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα και το 1875 όντας τριτοετής εύελπις αφήνει τα θρανία της Σχολής, λιποτακτεί και έρχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του πατέρα του, που συμμετείχε στη Θεσσαλική επανάσταση. Ο Τύπος εκείνης της εποχής και αργότερα οι ιστορικοί που κατέγραψαν και σχολίασαν τα πολεμικά γεγονότα και τις μάχες που δόθηκαν στα Θεσσαλικά πεδία εξυμνούν την ανδρεία και την προσφορά του 20χρονου εύελπι.

Το 1897, λοχαγός ήδη, παίρνει μέρος στο φοβερό μα άτυχο Ελληνοτουρκικό πόλεμο, ως Διοικητής της 1ης ορειβατικής πυροβολαρχίας του 2ου Συντάγματος Πυροβολικού (Στρατού Θεσσαλίας).

Οι μάχες που δίνει στο Γρίμποβο, το Βελεστίνο, τον Δομοκό, το Μάτι, τα Πέντε Πηγάδια είναι φονικές. Η ευστοχία, όμως, και η ακρίβεια των κανονιών της πυροβολαρχίας του Σταμάτη Μήτσα κάτω από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και τις δυσμενείς καταστάσεις του εδάφους θερίζουν τις αντίπαλες δυνάμεις! Οι εφημερίδες των Αθηνών που μεταφέρουν τις ειδήσεις του πολέμου, εγκωμιάζουν τον γενναίο και συνετό αξιωματικό. Ο ποιητής Γεώργιος Σουρής τού αφιέρωσε τιμητικό ποίημα.1

Συνέχεια ανάγνωσης «Σταμάτης Αντ. Μήτσας»

Η κατάληψη του Μετσόβου (31 Οκτωβρίου 1912) και ο απελευθερωτής Σταμάτης Αντ. Μήτσας

Σαν σήμερα… πριν από 106 χρόνια!

του Γιάννη Μ. Σπετσιώτη

Το χρονικό της απελευθέρωσης

Στις 16 Οκτωβρίου ο αρχηγός του Στρατού Θεσσαλίας Διάδοχος Κωνσταντίνος έδωσε διαταγή στην 1η Στρατιωτική Περιοχή Λάρισας να συγκροτήσει απόσπασμα δύναμης 340 ανδρών τακτικού στρατού. Ως Διοικητή τοποθέτησε τον Αντισυνταγματάρχη Πυροβολικού Σταμάτη Αντ. Μήτσα, διοικητή έως τότε της εκεί τοπομαχικής Μοίρας, με κύρια αποστολή την απελευθέρωση του Μετσόβου. Το απόσπασμα αποτελούμενο από δύο λόχους με έντεκα (11) αξιωματικούς, τριακόσιους τριάντα δύο (332) οπλίτες και σαράντα (40) ζώα έφθασε στις 29 Οκτωβρίου το μεσημέρι στο χωριό Μαλακάσι διαμέσου Τρικάλων και Καλαμπάκας. Παράλληλα το Υπουργείο Στρατιωτικών συγκρότησε και έστειλε στην Καλαμπάκα εθελοντικό στρατιωτικό τμήμα διακοσίων πενήντα (250) Κρητικών. Τελικός σκοπός του ήταν να προωθηθεί στο Μέτσοβο μέσα από την Ελληνοτουρκική μεθόριο, που διέσχιζε τότε τα ανατολικά υψώματα της περιοχής. Έτσι, σύμφωνα με τους πίνακες δημοσιευμένους από το Γενικό Επιτελείο Στρατού, το απόσπασμα Μετσόβου είχε την εξής σύνθεση:

Διοικητής: Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού
  Μήτσας Σταμάτιος μέχρι 8/2/1913
Συγκρότηση: 2 λόχοι (11 αξιωματικοί και 332 οπλίτες)
  Σώματα εθελοντών Κρητικών (550 άνδρες)
  Σώμα εθελοντών Ηπειρωτών (100 άνδρες)

Η κατάληψη του Μετσόβου έπαιζε σημαντικό ρόλο στην αλλαγή των συνθηκών υπέρ των Ελλήνων και θα διευκόλυνε, επίσης, την απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Γι’ αυτό, παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες (υπερβολικό κρύο, σφοδροί άνεμοι, χιόνια), ο Ελληνικός Στρατός με υψηλό ηθικό και αφού πριν από πέντε μέρες είχε απελευθερώσει τη Θεσσαλονίκη, προχωρούσε αποφασιστικά προς το Μέτσοβο.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η κατάληψη του Μετσόβου (31 Οκτωβρίου 1912) και ο απελευθερωτής Σταμάτης Αντ. Μήτσας»